Col Canto’s koren hebben als core-business zingen, maar gezelligheid staat bij onze leden met stip op 2!
Twee keer per jaar is er een aangeklede Col Canto borrel. Die is altijd weer heel goed bezocht.
Traditiegetrouw luiden we met elkaar het nieuwe jaar in met de nieuwjaarsborrel. Deze keer wat laat, omdat de eerste datum werd afgeblazen door sneeuw en ijs.
Ellen (voorzitster) hield een toespraak en keek even terug en blikte vooruit. Ook las ze het gedicht ‘Zo’n mens wil ik zijn’ van Toon Hermans voor.
Afgewisseld door tijd voor een babbel, lieten leden van Multiple Voices, One Voice en Col Canto Klassiek zien waar ze naast het zingen nog meer warm voor liepen. Netty declameerde eigen gedichten, Martelle speelde gitaar, Paul en Bob speelden op de vleugel, Gert las een verhaal voor en Henk voerde een muzikale sketch op. Amarens maakte de foto’s.
Allemaal reuze bedankt!
Ik denk niet, na zo’n geslaagde middag, dat we eraan hoeven te twijfelen of deze traditie nog levensvatbaar is.
Ik geniet nog na, ook al vanwege de kruisbestuivingen en contacten dwars door de koren heen!
We gaan er weer een mooi jaar van maken.
Ellen.